Stan badań technologii szlifowania i polerowania ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu

Test porównawczy pomiędzy szlifowaniem zwykłym A120 i szlifowaniem ultradźwiękowym przeprowadzono w różnych trybach wibracji. Badano pierwotny i wtórny wpływ wpływu różnych parametrów procesu szlifowania na chropowatość powierzchni przedmiotu obrabianego, a także analizowano prędkość obrotową przedmiotu, prędkość posuwu, głębokość szlifowania i generator. Wpływ różnych czujnik piezoceramiczny, taki jak moc na chropowatości powierzchni. Wyniki testów porównawczych pokazują, że ultradźwiękowe szlifowanie wibracyjne jest wydajną metodą przetwarzania twardych i kruchych materiałów, takich jak ceramika piezoelektryczna. Poprzez test porównawczy szlifowania ultradźwiękowego i szlifowania mechanicznego ceramiki piezoelektrycznej zbadano wpływ różnych parametrów przetwarzania na jakość powierzchni szlifowanej. Badania wykazały, że gdy kierunek drgań ultradźwiękowych jest równoległy do ​​kierunku posuwu pełzającego, można zmniejszyć wartość chropowatości powierzchni, gdy kierunek drgań ultradźwiękowych jest prostopadły do ​​kierunku posuwu pełzającego, nie sprzyja to poprawie obrobionej powierzchni w procesie szlifowania ultradźwiękowego. Który tryb polega na poprawie jakości powierzchni, należy zastosować mniejszą prędkość posuwu, mniejszą głębokość szlifowania, odpowiednio dużą prędkość szlifowania i metodę szlifowania z podawaniem złożonym. 

Zależność pomiędzy chropowatością powierzchni ceramiki piezoelektrycznej a jej mikrostrukturą badano poprzez badanie zmian chropowatości powierzchni ceramiki piezoelektrycznej po czterech różnych mikrostrukturach. Wyniki pokazują, że wielkość cząstek ścierniwa i mikrostruktura materiału determinują chropowatość powierzchni elementu piezoelektrycznego HIFU . Materiał Ogólnie rzecz biorąc, im mniejszy rozmiar ziarna ściernego i rozmiar piezoceramiki, tym większa chropowatość powierzchni. Gdy wielkość cząstek ściernych spada do tego samego poziomu co wielkość ziaren ceramicznych. kluczowym czynnikiem określającym chropowatość powierzchni materiału piezoceramicznego jest wielkość i liczba porów na powierzchni materiału. Im gęstszy materiał, tym większa dokładność chropowatości powierzchni po obróbce. Zbadano działanie i mechanizm usuwania ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu o wysokiej czystości. Eksperymenty z precyzyjnym szlifowaniem ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu o wysokiej czystości przeprowadzono za pomocą szlifierki. 

Zweryfikowano metodę obróbki powierzchni sferycznej oraz obróbkę ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu o wysokiej czystości. Efekt uzyskano poprzez wykończenie ceramiką piezoelektryczną z tlenku glinu o wysokiej czystości. Zaproponowano przebieg procesu ultraprecyzyjnej obróbki prowadnicy piezoceramicznej o średnicy 700 mm. Szczegółowo opisano metodę procesu parametrów i metodę wykrywania polerowania szyn prowadzących za pomocą opracowanej przez nas ultraprecyzyjnej szlifierki i polerki szyn prowadzących, a optyczne przetwarzanie z materiału PZT . Wykonano piezoelektryczną ceramiczną prowadnicę Maksymalna wartość szczytowa błędu kształtu w dolinie wynosi 0,78, a wartość RMS błędu powierzchni.

Przeprowadzono eksperymenty jednostronnego i dwustronnego szlifowania i polerowania tlenku glinu podłoża z akustycznych rur piezoelektrycznych , głównie omawiając parametry przetwarzania, takie jak rodzaj ścierniwa, wielkość cząstek ścierniwa, ciśnienie szlifowania, prędkość obrotowa szlifowania, natężenie przepływu zawiesiny i stężenie cieczy ściernej w różnych metodach przetwarzania. Przeanalizowano wpływ materiału na szybkość usuwania, chropowatość i topografię powierzchni. Przeanalizowano mechanizm usuwania materiału. Optymalizując proces szlifowania i polerowania uzyskano gładką powierzchnię o nanometrowej chropowatości.