Powszechna metoda przetwarzania podłoży piezoceramicznych z tlenku glinu

    Glinka Materiały z akustycznych rur piezoelektrycznych są materiałami trudnymi w obróbce, charakteryzującymi się dużą twardością, kruchością, w tym szlifowaniem, cięciem, ogrzewaniem laserowym, obróbką wodą ścierną pod wysokim ciśnieniem i obróbką ultradźwiękową.

     Szlifowanie: Ceramika piezoelektryczna z tlenku glinu ma wysoką twardość, dlatego tarcze szlifierskie są zwykle wykonane z materiału diamentowego. W procesie szlifowania jako materiał ścierny do szlifowania wykorzystuje się B4C. Badania wykazały, że metody usuwania materiału z ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu podczas szlifowania obejmują głównie usuwanie ziaren, kruche pękanie, usuwanie materiału, granicę ziaren i mikrokruszenie. Pustki i pęknięcia na powierzchni Ceramika piezoelektryczna wysokiej częstotliwości poddawana jest czterem etapom formowania, rozciągania, łuszczenia i pękania, dzięki czemu całe ziarno odrywa się od powierzchni przedmiotu obrabianego, a proces usuwania kruchości materiału zostaje zakończony. W rzeczywistym procesie szlifowania na przebieg procesu szlifowania mają wpływ właściwości maszyny, parametry szlifowania oraz kształt szlifowania.

Obróbka: Biorąc pod uwagę wydajność obróbki narzędzia, proces cięcia ceramiki piezoelektrycznej z tlenku glinu odbywa się przy użyciu złota. Jako materiał narzędzia stosuje się szorstki kamień lub sześcienny azotek boru. Gdy Ceramika piezoelektryczna z rurką PZT ma odporność materiału na pękanie, co jest głównym czynnikiem wpływającym na siłę skrawania. Ze względu na dużą twardość krawędź skrawająca jest trudna do wcięcia, dlatego siła promieniowa jest znacznie większa niż w przypadku innych elementów, 5-10 razy. Narzędzia obejmują zużycie mechaniczne, zużycie chemiczne i łuszczenie się w wyniku uszkodzenia i pękania granic ziaren. Wysoka prędkość, głębokość skrawania i duży posuw zwiększają narzędzie, a promień narzędzia można zwiększyć w celu zwiększenia wytrzymałości końcówki i odprowadzania ciepła.

Obróbka laserowa: obróbka laserowa to bezkontaktowe przetwarzanie energii przetwarzania na bazie lasera, co pozwala uniknąć łamliwości materiału. Pęknięcia powierzchniowe powstają podczas usuwania płciowego. Kiedy laser wysokoenergetyczny działa na powierzchnię obrabianej części, energia cieplna jest przekształcana przez energię świetlną na powierzchni przedmiotu obrabianego, co powoduje niewielką temperaturę na powierzchni przedmiotu obrabianego ze względu na wysoką wydajność lasera o dużej długości fali. Szybko podnosi i topi materiał obrabianego przedmiotu, aby uzyskać efekt materiału z powierzchni piezoelektrycznych wyrobów ceramicznych. Ponieważ skupiony punkt jest mały, a obszar wpływu ciepła jest mały, można osiągnąć precyzyjną obróbkę piezoceramiki z tlenku glinu.

Obróbka ultradźwiękowa: Obróbka ultradźwiękowa zasadniczo dodaje płyn lub pastę pomiędzy narzędziem a szczeliną między przedmiotem obrabianym. Materiał ścierny jest poddawany wibracjom ultradźwiękowym, dzięki czemu cząstki ścierne w sposób ciągły uderzają, dociskają i polerują powierzchnię obrabianego materiału z dużą prędkością, tak że uderzany i szlifowany materiał wypływa, osiągając w ten sposób cel cięcia. Piezoelektryczne efekty ceramiczne nakładane są na powierzchnię narzędzia obróbczego i obrabianego przedmiotu. Pomiędzy narzędziem a szczeliną obrabianego przedmiotu znajduje się płynny lub pastowaty materiał ścierny. Aby docisnąć obrabiany przedmiot, należy lekko docisnąć narzędzie do obróbki.