خطای سختی سنج لیب

سختی سنج

سختی سنج دیجیتال

سختی سنج ساحلی

خطای سختی لیب و غیره سختی سنج  شامل دو جنبه است، از یک طرف، خطای اندازه گیری لیب سختی سنج برای مواد فلزی که شامل پراکندگی هنگام آزمایش با روش و خطای اندازه گیری برای چندین سختی سنج Leeb از همان مدل است. از سوی دیگر، مقایسه خطاهای سختی اندازه گیری شده با روش های مختلف تست سختی است. این امر به این دلیل است که هیچ رابطه فیزیکی واضحی بین یکی از روش های تست سختی وجود ندارد و به دلیل اندازه گیری غیر قابل اطمینان در مقایسه است.

تبدیل در ذخیره می شود سختی سنج دیجیتال ، که ممکن است از گریدهای فولادی زیر منحرف شود، همه فولادهای آستنیتی دارای ابزار مقاوم در برابر حرارت و کروم بدون رس هستند، فولادهای ابزار از مواد سخت باعث افزایش مدول الاستیک می شوند، بنابراین مقدار L کم می شود. این نوع فولاد باید به صورت مقطعی آزمایش شود. سخت شدن خنک کننده محلی به دلیل میدان مغناطیسی باعث فولاد مغناطیسی با ارزش L بالا می شود و مقدار L را کم می کند. سختی سنج فولادهای سخت شده سطحی با ماتریس نرم دارای مقدار L پایینی خواهد بود. وقتی لایه سخت شده بیشتر از 0.8 میلی متر باشد (0.2 میلی متر برای دستگاه ضربه ای نوع C)، بر مقدار L تأثیر نمی گذارد.

در شرایط عادی به دلیل کوچک بودن سطح دندان، خطای تست سختی سنج برای مداد نسبتاً زیاد است که کاربر می تواند متناسب با شرایط، ابزار مربوطه را طراحی کند که به کاهش خطا کمک می کند. مقیاس ریشتر علاوه بر سختی و استحکام به مدول الاستیک مربوط می شود. مقدار سختی یک پارامتر مشخصه سختی و پلاستیسیته مواد است، زیرا این دو جزء باید به طور مشترک تعیین شوند. در قسمت الاستیک، اولی به وضوح تحت تأثیر مدول E است. از این نظر، هنگامی که سختی سنج اولتراسونیک ماده یکسان است و مقدار E متفاوت است، ماده با مقدار E پایین، مقدار L بزرگتری دارد.

هنگامی که قطعه کار اندازه گیری شده توسط فرآیند نورد گرم تشکیل می شود، اگر جهت تست سختی سنج مدادی اولتراسونیک با جهت نورد مطابقت داشته باشد، مقدار تست به دلیل مدول الاستیک بزرگتر E کمتر خواهد بود، بنابراین جهت تست باید عمود بر جهت نورد گرم باشد. به عنوان مثال: هنگام اندازه گیری سختی یک مقطع استوانه ای باید در جهت شعاعی آزمایش شود. (جهت نورد گرم استوانه ای عمومی محوری است). تأثیر وزن، زبری و ضخامت نمونه باید کمتر از 300 گاوس باشد. سختی قطعه آزمایش باید کمتر از 300 گاوس باشد. هنگام اندازه گیری سختی اتصالات لوله، باید توجه شود: لوله باید به تکیه گاه پایدار توجه کند، نقطه آزمایش باید نزدیک نقطه تکیه گاه و موازی با نیروی نگهدارنده باشد و دیواره لوله باید نازک تر باشد.