ده باور غلط رایج در مورد سرامیک پیزوالکتریک مورد استفاده برای جوشکاری اولتراسونیک

جوشکاری فلزات اولتراسونیک به طور تصادفی در دهه 1830 کشف شد. زمانی که جوشکاری نقطه ای فعلی بر اساس الکترود باشد ارتعاش اولتراسونیک برگ تاریخ مبدل پیزو ، مشخص شد که جریان را نمی توان جوش داد، بنابراین فناوری جوشکاری سرد فلز اولتراسونیک را توسعه داد. هر چند پیزو پیکاپ پیزو جوش اولتراسونیک قبلاً یافت شده است، اما تاکنون مکانیسم مبدل پیزو پیکاپ آن هنوز مشخص نیست. این شبیه به جوشکاری اصطکاکی است اما تفاوت آن در این است که زمان جوش اولتراسونیک بسیار کوتاه است و دمای صفحه تاریخ مبدل پیزو کمتر از دمای تبلور مجدد فلز است. این همان جوشکاری فشاری نیست زیرا اضافه شده است استاتیک فشار مبدل پیزو پیکاپ بسیار کوچکتر از جوشکاری فشار است. به طور کلی اعتقاد بر این بود که در مرحله اولیه فرآیند جوشکاری اولتراسونیک، ارتعاش مماسی برای حذف اکسید سطح فلز و ایجاد سطح ناصاف قسمت بیرون زده از میکرو جوش مکرر، تغییر شکل و تخریب ناحیه تماس افزایش می‌یابد، در حالی که دمای منطقه جوش افزایش می‌یابد. کریستال های پیزو برای فروش تغییر شکل پلاستیک در رابط جوش رخ می دهد. تحت عمل فشار تماس، زمانی که فاصله بین اتم ها است جاذبه گرانشی می تواند به یکدیگر نزدیک شود، نقطه جوش تشکیل می شود. در حال حاضر، یک اصل پذیرفته شده تر از جوشکاری فلزات فراصوت و جوشکاری مواد فلزی، ژنراتور اولتراسونیک جریان ارتعاش فرکانسی است که توسط مبدل با استفاده از اثر پیزوالکتریک معکوس برای تبدیل آن به انرژی ارتعاش مکانیکی الاستیک و از طریق ورودی سیستم صوتی به جوش تولید می شود. تحت اثر مشترک فشار استاتیک و انرژی ارتعاش الاستیک، رابط تماس دو قطعه کار جوش داده شده، فیلم اکسید یا سایر اتصالات سطحی را از طریق اصطکاک، افزایش دما و تغییر شکل از بین می‌برد و باعث می‌شود اتم‌های فلز بین رابط‌های خالص بی‌نهایت به یکدیگر نزدیک شوند تا ترکیب و انتشار ایجاد شود تا اتصال قابل اعتمادی حاصل شود.