obwód napędowy brzęczyka z membraną piezoelektryczną

Źródłem dźwięku piezoelektrycznego elementu dźwiękowego brzęczyka jest głównie membrana piezoelektryczna. Piezoelektryczna płyta wibracyjna składa się z piezoelektrycznej płyty ceramicznej, na której z obu stron są nadrukowane elektrody, oraz płyty metalowej (mosiądz, stal nierdzewna itp.). Klej służy do łączenia piezoelektrycznej płyty wibracyjnej z blachą. Nazywamy to brzęczykiem piezoelektrycznym.

Rysunek przedstawia układ oscylacji piezoceramiczny bimorf . Po przyłożeniu napięcia prądu stałego pomiędzy dwiema elektrodami membrany piezoelektrycznej następuje odkształcenie mechaniczne w wyniku efektu piezoelektrycznego. W przypadku elementu piezoelektrycznego mającego zniekształcenie kształtu jego odkształcenie rozciąga się w kierunku promieniowania.

Piezoelektryczna płyta wibracyjna jest wyginana w kierunku pokazanym na rys. 2(a), a metalowa ceramika piezoelektryczna połączona z piezoelektryczną płytą wibracyjną nie rozciąga się. I odwrotnie, gdy element piezoelektryczny kurczy się, membrana piezoelektryczna wygina się w kierunku pokazanym na rys. 2 (b). Dlatego też, gdy napięcie przemienne przechodzi przez elektrodę, jak pokazano na ryc. 2 (c), zginanie pokazane na ryc. 2 lit. a) i 2 lit. b) powtarza się na przemian.

Zwykle A W komorze rezonansowej zamontowany jest brzęczyk piezoelektryczny z membraną , który generuje wysokie ciśnienie akustyczne (rys. 4). Korzystając z równania (1) (wzór Hermholtza), można obliczyć częstotliwość rezonansową (fcav) komory rezonansowej pokazanej na rysunku 4. Ponieważ membrana piezoelektryczna i komora rezonansowa mają odpowiednie częstotliwości rezonansowe, odpowiednio (f0) i (fcav), możliwe jest zwiększenie ciśnienia akustycznego przy określonej częstotliwości i uzyskanie określonej szerokości pasma poprzez kontrolowanie położenia obu.