Cztery typowe problemy przetworników ultradźwiękowych

Cztery typowe problemy przetworników ultradźwiękowych

Jeśli wibrator ultradźwiękowy jest wilgotny, możesz użyć megaomomierza, aby sprawdzić wtyczkę podłączoną do ultradźwiękowy przetwornik poziomu i sprawdź wartość rezystancji izolacji, aby ocenić podstawową sytuację. Ogólnie rzecz biorąc, rezystancja izolacji musi być większa niż 5 megaomów. Jeśli nie można osiągnąć wartości rezystancji izolacji, przetwornik jest zazwyczaj wilgotny. Można cały przetwornik (oprócz obudowy spryskanej tworzywem sztucznym) włożyć do piekarnika i nastawić na 100 ° C na 3 godziny lub użyć suszarki do włosów, aby usunąć wilgoć do wartości rezystancji. dotychczas.

Wibrator z następuje zapalenie przetwornika zakresu ultradźwiękowego i uszkodzenie materiału ceramicznego. Można to sprawdzić gołym okiem i meggerem. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach środka awaryjnego można odłączyć poszczególne uszkodzone wibratory bez wpływu na normalne użytkowanie innych wibratorów. Wibrator jest odgumowany. Nasze przetworniki objęte są podwójną gwarancją cementowania i mocowania śrubowego. Taka sytuacja będzie miała miejsce w normalnych okolicznościach.

Powierzchnia wibracyjna ze stali nierdzewnej jest perforowana. Ogólnie rzecz biorąc, powierzchnia wibracyjna przetwornika może ulec perforacji po 10 latach użytkowania przy pełnym obciążeniu. Przetwornik ultradźwiękowy jest urządzeniem do konwersji energii. Z jednej strony jego funkcją jest zamiana wejściowej mocy elektrycznej na moc mechaniczną), a następnie przekazana, z drugiej strony sama pobiera niewielką część mocy.

Niestandardowe przetworniki ultradźwiękowe można podzielić na przetworniki piezoelektryczne, przetworniki warstwowe, przetworniki kolumnowe, przetworniki z odwróconym tubą i tak dalej. Struktura niektórych materiałów monokrystalicznych ma cechy asymetryczne. Kiedy materiały te zostaną poddane działaniu zewnętrznego naprężenia i wygenerują odkształcenie, zmiana (odkształcenie) ich wewnętrznej struktury sieci zniszczy pierwotny makroskopowy stan neutralności elektrycznej, powodując spolaryzowane pole elektryczne (polaryzacja elektryczna), a powstałe pole elektryczne (polaryzacja elektryczna) jest proporcjonalne do wielkości odkształcenia.

Zjawisko to nazywa się dodatnim efektem piezoelektrycznym i zostało odkryte przez braci Curie w 1880 r. Następnie w 1881 r. odkryto, że tego typu materiał monokrystaliczny ma również odwrotny efekt piezoelektryczny, to znaczy, gdy materiał o dodatnim efekcie piezoelektrycznym zostanie poddany działaniu zewnętrznego pola elektrycznego, wystąpią naprężenia i odkształcenia, a jego odkształcenie jest proporcjonalne do wielkości zewnętrznego pola elektrycznego. .

Efekt piezoelektryczny jest cechą struktury kryształu, która jest związana z asymetrią struktury kryształu, a wielkość i charakter efektu piezoelektrycznego są związane z przyłożonym naprężeniem lub względnym kierunkiem pola elektrycznego do osi kryształu. Istnieje wiele rodzajów materiałów monokrystalicznych z efektem piezoelektrycznym, powszechnie stosowanych, takich jak naturalny kryształ kwarcu i sztuczne materiały monokrystaliczne, takie jak siarczan litu, niobian litu i tak dalej.