Odkąd bracia Curie odkryli w 1880 roku piezoelektryczne działanie turmalinu, nauka piezoelektryczna oficjalnie wkroczyła na scenę ludzkiej cywilizacji naukowo-technicznej. Wczesne badania teoretyczne były później prowadzone głównie przez braci Curie. W 1881 roku bracia Curie zweryfikowali odwrotne działanie piezoelektryczne kryształu α-kwarcu poprzez eksperymenty, czyli podanie kryształowi kwarcu pola elektrycznego i uzyskanie niewielkiego sprzężenia zwrotnego od odkształcenia i naprężenia. Oraz dodatnie i ujemne współczynniki piezoelektryczne Ultradźwięki przetwornika piezoelektrycznego obliczono eksperymentalnie. Po 13 latach Voigt zaproponował, że ośrodek ma założenie piezoelektryczne, że ma asymetryczny środek, a tylko 20 ze wszystkich 32 grup punktowych ma tę cechę. Kwarc jest jego typowym przedstawicielem. W latach, w których teoria została wysunięta, kryształy kwarcu pozostają w fazie eksperymentalnej. Dalsze zastosowanie i produkcja przebiegały powoli. Wojna była największą siłą napędową rozwoju nauki i technologii aż do I wojny światowej. Spadkobierca Curie, Lanngevin, wykorzystywał kwarc do tworzenia podwodnych detektorów ultradźwiękowych do celów wojskowych, polegających na wykrywaniu okrętów podwodnych, co umożliwiło zastosowanie piezoelektryków w praktycznych zastosowaniach. Podczas II wojny światowej Roberts ze Stanów Zjednoczonych przyłożył wysokie napięcie do ceramiki BaTiO3 w celu obróbki polaryzacyjnej w celu uzyskania piezoelektryczności ceramiki piezoelektrycznej. Natychmiast po rozpoczęciu badań nad ceramiką piezoelektryczną w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Związku Radzieckim wszystkie one osiągnęły dobre wyniki. Od tego czasu aż do połowy lat pięćdziesiątych XX wieku pojawiły się różne urządzenia piezoelektryczne, takie jak przetworniki wysokiej częstotliwości, przetworniki ultradźwiękowe, czujniki ciśnienia, filtry, rezonatory itp. wykonane z ceramiki piezoelektrycznej BaTiO3, co umożliwiło zastosowanie ceramiki piezoelektrycznej. W 1955 r., po długotrwałych badaniach i eksperymentach, B. Jaffe i in. w końcu odkrył, że ceramika piezoelektryczna PZT jest lepsza w Koszt kryształu piezoelektrycznego w stosunku do BaTiO3. Jego doskonała wydajność umożliwia zastosowanie ceramiki piezoelektrycznej w większej liczbie urządzeń elektronicznych. Urządzenia SAW wykorzystują filtry powierzchniowych fal akustycznych (SAW), linie opóźniające, a w kolejnych badaniach wykorzystano również oscylatory. Od tego czasu ceramika piezoelektryczna przeszła reformy i innowacje, a także pojawiły się nowe odmiany.
Piezoelektryka jest dyscypliną polegającą na częściowych eksperymentach i rozwoju Elementy ceramiki piezoelektrycznej z twardego materiału są ściśle powiązane ze składem i strukturą ceramiki piezoelektrycznej. Skład i struktura determinują działanie komponentu. W ostatnich latach badania w środowisku naukowym osiągnęły dwie skrajności: bardzo małe i niezwykle duże. Oznacza to studiowanie tematów w skali mikroskopowej lub omawianie problemów we wszechświecie. W tej sytuacji szeroko opracowano i zastosowano instrumenty precyzyjne. Ze względu na subtelność efektu piezoelektrycznego ceramiki piezoelektrycznej, perspektywy jej zastosowania w instrumentach precyzyjnych są bardzo szerokie. Istnieje wiele przykładów przyrządów w precyzyjnym sprzęcie testującym i precyzyjnym sprzęcie zasilającym. Celem tego artykułu jest umożliwienie czytelnikom wstępnego zrozumienia wydajności aplikacji Ceramiki piezoelektrycznej Pzt4 poprzez wyliczenie istniejących zastosowań oraz analizę zalet i wad ceramiki piezoelektrycznej w zastosowaniu instrumentów precyzyjnych i próbę zaproponowania niektórych zastosowań ceramiki piezoelektrycznej.
Przyłożenie sił mechanicznych do niektórych dielektryków powoduje ich wewnętrzne dodatnie i ujemne centra ładunku Dysk ceramiczny Pzt ulega względnemu przemieszczeniu, co powoduje polaryzację, w wyniku czego na końcach dielektryka pojawiają się przeciwnie związane ładunki. W pewnym zakresie naprężeń siła mechaniczna jest liniowo odwracalna wraz z ładunkiem. Zjawisko to nazywane jest efektem piezoelektrycznym lub pozytywnym efektem piezoelektrycznym. Z drugiej strony, jeśli ośrodek posiadający efekt piezoelektryczny zostanie umieszczony w zewnętrznym polu elektrycznym, środek dodatnich i ujemnych ładunków wewnątrz ośrodka zostanie przesunięty pod wpływem pola elektrycznego, a to przemieszczenie spowoduje odkształcenie ośrodka. W pewnym zakresie natężenia pola elektrycznego natężenie pola elektrycznego ma liniową, odwracalną zależność od odkształcenia. Efekt ten nazywany jest odwrotnym efektem piezoelektrycznym.
Materiał piezoelektryczny jest ceramiką piezoelektryczną powstałą w wyniku mieszaniny składników, spiekania w wysokiej temperaturze i nieregularnego układania cząstek stałych po reakcji w fazie stałej pomiędzy cząstkami. Spontaniczna polaryzacja spolaryzowanej ceramiki piezoelektrycznej jest zorientowana losowo, więc nie ma piezoelektryczności. Domeny spontanicznej polaryzacji występujące w polu elektrycznym prądu stałego wysokiego napięcia są uporządkowane zgodnie z preferowaną orientacją zewnętrznego pola elektrycznego. Po usunięciu zewnętrznego pola elektrycznego korpus ceramiczny nadal zachowuje pewną całkowitą polaryzację resztkową, dzięki czemu piezoceramiczna rura cylindra ma piezoelektryczność. Ceramika ferroelektryczna (lub antyferroelektryczna) o temperaturze Curie ma właściwości ferroelektryczne (antyferroelektryczne) tylko w pewnym zakresie temperatur i ma temperaturę krytyczną Tc. Gdy temperatura jest wyższa niż Tc, faza ferroelektryczna (lub antyferroelektryczna) zmienia się w fazę paraelektryczną, a polaryzacja spontaniczna zanika. Ta temperatura krytyczna TC nazywana jest temperaturą Curie ceramiki ferroelektrycznej (lub antyferroelektrycznej).
Hubei Hannas Tech Co., Ltd jest profesjonalnym producentem ceramiki piezoelektrycznej i przetworników ultradźwiękowych, zajmującym się technologią ultradźwiękową i zastosowaniami przemysłowymi.
