مواد سرامیکی پیزوالکتریک و اثر پیزوالکتریک

سرامیک پیزوالکتریک یک ماده سرامیکی کاربردی از نوع جدید است. نوعی ماده سرامیکی است که انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. از این ویژگی می توان برای ساخت ابزارهای با دقت بالا استفاده کرد که نقشی حیاتی در تولید صنعتی دارد. یک موضوع مهم، کاربرد مهم سرامیک های کاربردی است. در سال 1880، برادران کوری برای اولین بار اثر پیزوالکتریک را بر روی تک بلورها کشف کردند. قبل از سال 1940، شناخته شده بود که دو نوع فروالکتریک وجود دارد: نمک در حال استراحت و دی هیدروژن فسفات پتاسیم، که پیزوالکتریک هستند. پس از سال 1940، مشخص شد که BaTiO3 یک فروالکتریک با اثر پیزوالکتریک قوی است. این یک جهش در توسعه مواد پیزوالکتریک است. پس از سال 1950 سیستم پیزوالکتریک PZT کشف شد که دارای اثر پیزوالکتریک بسیار قوی و پایدار است و پیشرفت عملی قابل توجهی دارد. پس از سال 1970، باینری PZT پیزو سرامیک از مبدل لوله ای سیلندر پیزو با افزودنی های مختلف دارای خواص بسیار خوبی بوده و در ساخت فیلترها، مبدل ها، ترانسفورماتورها و موارد مشابه استفاده می شود. با توسعه صنعت الکترونیک، نیاز به مواد و دستگاه های پیزوالکتریک بیشتر و بیشتر می شود. PZT باینری نتوانسته است نیازهای استفاده را برآورده کند، بنابراین تحقیق و توسعه پیزوالکتریک های سه تایی، چهارتایی یا حتی پنج عنصری بر مواد برتر است.