در دهه 1970، دانشمندان از مواد سرامیکی پیزوالکتریک (PZT) و مواد غیر پیزوالکتریک (ترکیب پلیمری) با توجه به ترتیب خاصی استفاده کردند و در نتیجه ترکیبی از مواد پیزوالکتریک و مواد غیر پیزوالکتریک را تشکیل دادند. کامپوزیت های پیزوالکتریک دارای کاستی های خاص خود هستند.